Wytracenie metali

Na efekt wytrącania metali ze ścieków wpływa ponadto cały szereg innych czynników, jak skład i stężenie ścieków, rodzaj reagenta użytego do neutralizacji, czas reakcji, obecność różnych anionów, sposób dodawania reagenta, sposób i szybkość mieszania itp. Dlatego też w praktyce efekt wytrącania wodorotlenków metali, wyrażany pozostałą ilością metalu w ściekach oczyszczonych, najczęściej nie pokrywa się z wartościami wynikającymi z ich iloczynów rozpuszczalności, ani też nie odpowiada zakresom pH określonym dla roztworów czystych, zawierających pojedyncze metale. Jak widać, optymalny zakres pH jest trudny do ustalenia i w zależności od rodzaju metali występujących w ściekach może wahać się od 7,5 do ponad 10. Określając optymalny zakres pH przy wytrącaniu metali, należy brać pod uwagę również amfoteryczny charakter wodorotlenków niektórych metali — cynku i glinu. Wytrącające się w środowisku obojętnym nierozpuszczalne wodorotlenki Zn(OH)2 i A1(OH)3 w środowisku silnie alkalicznym tworzą rozpuszczalne cynkany i gliniany. Stwierdzono, że w pewnych warunkach przy neutralizacji ścieków wodorotlenkiem sodowym podobnie zachowuje się również wodorotlenek chromowy Cr(OH)s, który w środowisku alkalicznym tworzy rozpuszczalne kompleksowe sole sodowe. Przy użyciu wodorotlenku wapniowego zjawisko to nie występuje.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>