Wody powierzchniowe

Są to wody rzeczne (cieki wodne), jeziorowe, wody sztucznych zbiorników oraz wody morskie. Wody powierzchniowe, a wśród nich wody rzeczne, są przez przemysł użytkowane najczęściej. Wody te są często mętne, zabarwione, zawierają wiele mikroorganizmów oraz substancji organicznych. W odróżnieniu od wód gruntowych cechuje je na ogół większa zmienność składu i cech fizykochemicznych. Stopień mineralizacji rzek zależy głównie od sposobu ich zasilania — podziemnego lub powierzchniowego — przy czym ten pierwszy sposób powoduje największy stopień mineralizacji wody. Większość rzek zalicza się do wód o małym lub średnim stopniu mineralizacji , W okresach wysokiego stanu wody rzeki o zasilaniu powierzchniowym wykazują najmniejszy stopień mineralizacji. Przy podziemnym zasilaniu rzek zwiększa się zawartość siarczanów i chlorków wapnia, sodu i magnezu. Stężenie jonów Mg2+ nie przekracza zazwyczaj stężenia Ca2+, ale zwiększa się ze wzrostem mineralizacji wody (wody morskie). Wody rzek nie zanieczyszczonych zawierają najczęściej 0,1—0,5 mg NCTj/l. Stężenie azotynów jest na ogół 10krotnie mniejsze, a stężenie jonów amonowych nie przekracza 0,1 mg NHj/l. Zawartość fosforu wynosi zazwyczaj 0,05—0,1 mg P/l. W okresie letnim stężenia związków azotowych i fosforowych ulegają znacznemu obniżeniu. W większości rzek zawartość żelaza zmienia się od 1 do kilku mg/l, krzemu zaś w granicach 2—6 mg/l. Zawartość związków organicznych może być różna w zależności od pochodzenia wody, pory roku i stanu wody w rzece. Największą utlenialność nadają wodzie substancje organiczne pochodzenia humusowego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>