Pehametry

Dla galwanizerni produkowane są specjalne przenośne pehametry, których część z elektrodami może być zanurzona w roztworze, a wartość pH odczytuje się bezpośrednio na skali. Sposób użytkowania pehametru podany jest zwykle w instrukcji obsługi przyrządu. Należy jedynie przypomnieć, że przy korzystaniu z pehametrów należy zwrócić uwagę na ich cechowanie przy użyciu roztworów buforowych o znanym pH. Zbyt rzadkie cechowanie przyrządów lub też korzystanie z roztworów buforowych o wątpliwej wartości pH może być przyczyną złej konserwacji kąpieli. Należy również pamiętać, że szklane elektrody ulegają starzeniu, a ich czułość na zmiany pH maleje. Poza tym niezbędne jest okresowe sprawdzanie potencjału elektrody odniesienia, którą najczęściej jest elektroda kalomelową. Potencjał ten może ulec zmianie wskutek zanieczyszczenia roztworu chlorku potasowego, znajdującego się, w elektrodzie. Klarowność kąpieli jest własnością, którą sprawdza się w zasadzie codziennie, chociaż nieraz nieświadomie, np. przy pobieraniu próbek do innych badań. Natomiast badania, mające na celu samą ocenę klarowności kąpieli przeprowadza się tylko sporadycznie w uzasadnionych przypadkach. Najczęściej kąpiele galwaniczne pracujące zarówno dobrze jak i źle są klarowne. Powstawanie osadu w kąpieli i spadek klarowności są przejawem bądź nagromadzenia się zanieczyszczeń, bądź wytrącania się składników kąpieli wskutek niewłaściwego pH, zbyt niskiej temperatury, zbyt dużego stężenia składników lub niewłaściwych stosunków stężeń poszczególnych składników, czy też złej pracy anod. Spadek klarowności, a więc obecność zanieczyszczeń stałych w kąpieli są głównym powodem chropowatości osadzanych powłok.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>