Kontrola koncowa

Jak już podkreślano, pomiary potencjometryczne przy użyciu powszechnie stosowanych elektrod nie nadają się w ogóle do pomiarów stężenia cyjanków czy chromu w ściekach, a tym twardziej do kontroli końcowej pozostałej ich ilości w oczyszczonych ściekach. Po obróbce unieszkodliwiającej bowiem kontrola końcowa zawartości np. cyjanków dotyczy zakresu ich stężeń rzędu dziesiętnych części (mg/l), co wielokrotnie przewyższa zakres czułości elektrod pomiarowych Au i Ag. Tego typu pomiary można wykonywać metodami fotometrycznymi. Jednak, podczas gdy stosowanie ich w warunkach laboratoryjnych nie nastręcza specjalnych trudności, to wprowadzenie tych metod do pomiarów ciągłych w warunkach eksploatacyjnych przy stałym przepływie ścieków jest zadaniem bardzo trudnym...

czytaj więcej >

Koniecznosc oczyszczania

Konieczność oczyszczania ścieków zawierających oleje, tłuszcze i inne substancje organiczne, a zwłaszcza syntetyczne substancje powierzchniowo czynne, wynika z ich szkodliwego działania na biocenozę wód powierzchniowych i efekt oczyszczania ścieków w oczyszczalniach miejskich. Dlatego też dopuszczalne stężenia olejów i tłuszczów oraz substancji powierzchniowo czynnych w odprowadzanych ściekach i w wodach naturalnych są ściśle limitowane. W wielu przypadkach stężenia olejów i tłuszczów w ściekach są tak małe, że ścieki nie wymagają oczyszczania lub wystarczy użycie do tego celu prostych urządzeń typu odolejaczy. Niekiedy jednak konieczne jest zastosowanie specjalnych metod obróbki...

czytaj więcej >

Elektrody pomiarowe

Przy chlorowaniu cyjanków w zasadzie tylkc pierwszy stopień reakcji, tj. tworzenie chlorocyjanu CNC1 — równanie — umożliwia potencjometryczną kontrole przebiegu procesu unieszkodliwiania, ponieważ wskutek zanikania wolnych jonów CN i występowania nadmiaru aktywnego chloru następuje wyraźny skok potencjału. Drugi stopień reakcji, tj. hydroliza powstałego chlorocyjanu do cyjanianu — równanie — nie działa już na elektrody pomiarowe. Całkowity i szybki przebieg tej reakcji zapewniany jest przez utrzymywanie właściwego pH roztworu. Do regulacji i kontroli reakcji chlorowania cyjanków najczęściej używane są elektrody złote, srebrne amalgamowane i platynowe...

czytaj więcej >

Dzialanie preparatu

Istota działania preparatu wypierającego wodę polega na gwałtownym wzroście kąta zwilżania wody na powierzchni metalu zanurzonego w kąpieli odwadniającej. Wówczas woda nie może zwilżać metalu i zostaje wyparta, a jej miejsce zajmuje substancja organiczna dobrze zwilżająca metal. Odgrywają tu rolę różne zjawiska termodynamiczne na granicy faz metalwodasubstancja odwadniająca, jak np. potencjał termodynamiczny powierzchni, napięcie powierzchniowe, adsorpcja, wartość kąta zwilżania dla cieczy zwilżających, tj. wody i substancji odwadniającej, np. na metalu. W skład organicznych preparatów wypierających wodę z reguły wchodzą rozpuszczalniki organiczne typu węglowodorów alifatycznych o różnej lotności, najczęściej są to frakcje o temp...

czytaj więcej >

Dwutlenek wegla

Dwutlenek węgla rozpuszczony w wodzie wnoszonej lub dodawanej do kąpieli alkalicznych i cyjankowych powoduje powstawanie węglanów. Kąpiele cyjankowe pracujące na zimno pochłaniają CO2 z atmosfery, co przy małej zawartości w nich wolnego wodorotlenku sodowego może powodować wykwaszanie i wydzielanie z kąpieli pewnych ilości gazowego cyjanowodoru. Ponieważ jednak rozpuszczalność COs w roztworach wodnych zmniejsza się ze wzrostem temperatury, a zwiększenie stężenia NaOH w kąpieli zmniejsza możliwość wydzielania cyjanowodoru pod wpływem CO2, to przy stosowaniu nowoczesnych, pracujących na gorąco, kąpieli cyjankowych nie obserwuje się większego rozkładu cyjanków, nawet w przypadku mieszania kąpieli sprężonym powietrzem...

czytaj więcej >

Demineralizacja

Do tego celu stosowane są różnego typu wyparki jedno i wielostopniowe, próżniowe i ciśnieniowe. Często przed wprowadzeniem wody do wyparki należy poddać ją zmiękczeniu częściowemu lub nawet całkowitemu. Na ogół metody destylacyjne są znacznie droższe od metod wymiany jonowej. W galwanizerniach bywają one stosowane w połączeniu z odzyskiem bardziej wartościowych składników kąpieli, np. kwasu chromowego. Normalnie destylowana woda ma przewodność właściwą 2—10 n,S/cm, co odpowiada zawartości soli w przeliczeniu na NaCl w granicach 1— 5 mg/l. Metody jonitowe. Spośród wielu znanych syntetycznych organicznych żywic jonitowych największe zastosowanie znalazły następujące: 1...

czytaj więcej >

Dane liczbowe

Dane literaturoznawcze dotyczące ilości wynoszonych kąpieli są bardzo różne i często ze sobą niezgodne, co wynika między innymi z różnych warunków prowadzenia doświadczeń. Według pomiarów przeprowadzonych przez licznych autorów ilość wynoszonej kąpieli — w zależności od kształtu wyrobów, składu kąpieli i warunków pracy — kształtuje się w granicach od 10 ml/m2 powierzchni wyrobów aż do 350 ml/m2, a niekiedy nawet — do 1000 ml/m2. Przeprowadzono wiele badań i pomiarów ilości wynoszonej kąpieli oraz dokonano wielu opracowań próbujących ustalić jednostkowe normatywy wynoszenia...

czytaj więcej >

Bibula fitracyjna

Zwykła bibuła filtracyjna nadaje się do filtrowania tylko słabo kwaśnych i słabo alkalicznych kąpieli. W niektórych krajach produkowane są specjalne gatunki bibuły odpowiednio impregnowanej, które mogą być stosowane do filtracji wszystkich kąpieli kwaśnych i alkalicznych. Na przykład bibuła taka pod nazwą nr 2772 jest produkowana w firmie Carl Schleicher i Schiill. Bibuły filtracyjne stosowane w galwanotechnice zatrzymują cząstki o wymiarach 5—0,5 nm. Pomocnicze środki filtracyjne stosowane są w celu przedłużenia okresów między wymianami wkładów filtracyjnych lub w celu usuwania zanieczyszczeń organicznych...

czytaj więcej >

Badania w atmosferach

Metody te stanowią odrębną grupę badań szczelności powłok i polegają na poddawaniu badanych powierzchni działaniu gazów i par w ustalonej temperaturze i w określonym czasie oraz na oznaczaniu liczby porów, które wystąpiły na powierzchni. W zależności od rodzaju metalu powłoki i metalu podłoża stosowane są takie gazy, jak amoniak, dwutlenek siarki, siarkowodór, pary siarki, pary kwasu azotowego itp. Ogólną orientację o szczelności powłok chromowych osadzanych na mosiądzu, miedzi lub brązie daje próba polegająca na poddawaniu badanych powierzchni działaniu wilgotnych par amoniaku. W przypadku gdy po upływie 4 h oddziaływania na powierzchnię par amoniaku nie pojawiają się na niej barwne punkty, wówczas przyjmuje się, że powłoka jest szczelna...

czytaj więcej >

Automatyczne neutralizatory

W krajach wysokouprzemysłowionych urządzenia o działaniu ciągłym wyparły już niemal całkowicie, zwłaszcza przy dużych ilościach ścieków, neutralizatory pracujące okresowo o obsłudze ręcznej. W Polsce ten typ neutralizatorów projektuje się i buduje w ostatnich latach coraz częściej. Procesy unieszkodliwiania i neutralizacji odbywają się tutaj przy ciągłym przepływie ścieków przez urządzenie i przy automatycznym dozowaniu niezbędnych reagentów, przez co zmniejsza się niezbędna pojemność zbiorników reakcyjnych. Czasem bywają również stosowane systemy półautomatyczne, polegające np. na ręcznie sterowanym dopływie reagentów wg wskazań odpowiednich przyrządów pomiarowych sprzężonych z sygnałem alarmowym, bądź też systemy półciągłe, polegające np...

czytaj więcej >