Ookreslanie mikrotwardosci

W przypadku określania mikrotwardości bezpośrednio na powierzchni badanej próbki lub wyrobu w ustalonym miejscu grubość powłoki powinna być co najmniej 10 krotnie większa od głębokości odcisku, tzn. powinna być 1,4krotnie większa od długości przekątnej, w przypadku sposobu Yickersa, lub 0,35krotnie większa od dłuższej przekątnej w przypadku sposobu Knoopa. Jeżeli błąd dokładności pomiaru długości przekątnej przyjmie się za identyczny, wówczas sposób Knoopa umożliwia poprzez zmniejszenie obciążenia określenie mikrotwardości na powłokach ok. 4-krotnie cieńszych niż przy sposobie Yickersa. Bardzo ważne jest każdorazowe podawanie obciążenia, przy którym wykonano pomiar mikrotwardości...

czytaj więcej >

Neutralizatory

Większość galwanizerni w kraju wyposażona jest w neutralizatory o działaniu okresowym. Urządzenia te stanowią wielokomorowe żelbetowe zbiorniki pracujące okresowo, zlokalizowane pod ziemią lub częściowo zagłębione w ziemi. Na każdy rodzaj ścieków przewidziane są dwie komory — gdy jedna z nich pracuje, druga w tym czasie napełnia się ściekami. Przy prawidłowej technologii unieszkodliwiania ścieki cyjankowe po chlorowaniu z komór I i II oraz ścieki chromowe po redukcji z komór III i IV łączy się ze ściekami kwaśnymi i alkalicznymi, a uzyskaną mieszaninę ścieków ogólnych poddaje się neutralizacji końcowej w zbiornikach V i VI...

czytaj więcej >

Recyrkulacja

Recyrkulacja wody płuczącej przy zastosowaniu metod wymiany jonowej, metod membranowych itp. W tym przypadku zestaw płuczek składa się najczęściej z jednostopniowej płuczki bezprzepływowej (do zatrzymania 70—90% ładunku zanieczyszczeń wynoszonych z kąpieli) oraz płuczki przepływowej o stosunkowo dużym przepływie wody umożliwiającym zmniejszenie stężenia ścieków wprowadzanych do kolumn jonitowych. Metoda ta jest szczególnie zalecana w przypadku braku źródła wody o jakości nadającej się do operacji płukania. Przy doborze wariantu płukania z punktu widzenia techniczno-ekonomicznego metoda ta jest najczęściej porównywana z wielostopniowym płukaniem o zasilaniu szeregowym...

czytaj więcej >

Usuwanie szkodliwych zanieczyszczen

Proces filtrowania można w wielu przypadkach wykorzystać do usuwania szkodliwych składników organicznych wnoszonych do kąpieli na źle opłukanych przedmiotach (składniki kąpieli do odtłuszczania, pasty polerskie itp.), wprowadzonych ze sprężonym powietrzem (oleje) lub powstających w roztworze wskutek rozkładu organicznych dodatków blaskotwórczych w kąpielach do osadzania powłok z połyskiem. Kąpiel ze związków organicznych oczyszcza się przy pomocy adsorpcji szkodliwych zanieczyszczeń przez dodatkowe specjalne składniki materiału filtracyjnego lub też wprowadzając na powierzchnię przegród filtracyjnych substancje mające własności selektywnej adsorpcji szkodliwych zanieczyszczeń...

czytaj więcej >

Zanieczyszczenia w atmosferze

Powłoki galwaniczne stanowią dość powszechny, szczególnie w przemyśle maszynowym, sposób zabezpieczania antykorozyjnego powierzchni. Ze względu na używanie w procesach galwanicznych substancji toksycznych oraz usytuowywanie wyrzutni wentylacyjnych na niewielkich wysokościach galwanizernie są uciążliwym lokalnym źródłem zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego. Dlatego też niezbędna jest dokładna analiza wpływu galwanizerni na otoczenie, a pierwszym krokiem w tym kierunku jest określenie rodzaju i ilości emitowanych substancji. Prowadzonym w galwanizerni procesom technologicznym towarzyszy emisja do atmosfery składników kąpieli będących substancjami toksycznymi...

czytaj więcej >

Przbieg prob

Badania odporności korozyjnej można przeprowadzać na gotowych wyrobach oraz na ich częściach, na próbkach wykonanych z badanych metali, pokrytych lub nie pokrytych badanymi powłokami ochronnymi. W ostatnim przypadku najczęściej stosowane są blaszki prostokątne o wymiarach nie mniejszych niż 40X50X1 mm. Najlepiej jest stosować blaszki o wymiarach 50X100X2 mm. próbki powinny być równe, a powierzchnia ich musi być gładka. Liczba próbek jednego rodzaju, pobranych do prób dla celów badawczych, nie może być mniejsza niż trzy, a w przypadku prowadzenia prób dla celów kontrolnych liczba próbek powinna być dostosowana do norm lub warunków odbioru dla poszczególnych wyrobów lub też ustalają ją między sobą producent i odbiorca...

czytaj więcej >

Mangan i glin

Mangan w kąpielach niklowych w obecności siarki tworzy nierozpuszczalny siarczek manganawy, który przy nie dość częstej filtracji kąpieli może powodować powstawanie powłok szorstkich. Przy stężeniu ponad 0,35 g/l mangan może powodować narosty i osadzanie powłok cynkowych szorstkich (z kąpieli kwaśnej), a przy stężeniach większych — zmniejszenie zakresu użytkowych gęstości prądu kąpieli fluoroboranowych do miedziowania. Glin w niewielkich ilościach może być obecny w wodzie przemysłowej uzdatnianej przez koagulację siarczanem glinowym. W kąpielach do niklowania wywiera szkodliwy wpływ na jakość osadzanych powłok przy stężeniu ponad 50 mg/l, zwłaszcza przy większym pH. Inne metale, jak miedź, cynk, ołów, chrom, nikiel, kadm itp., rzadko są obecne w wodzie przemysłowej...

czytaj więcej >

Brak odzysku

W przypadku braku odzysku kąpieli stężenia równowagowe są równe ilorazowi, w którym licznik jest różnicą przyrostu zanieczyszczenia w czasie i stopnia jego usuwania przy pomocy odpowiedniej metody oczyszczania kąpieli, a mianownik jest sumą objętości kąpieli wynoszonej na powierzchni wyrobów oraz objętości kąpieli traconej poza układem płukania. W przypadku odzysku stężenie równowagowe zanieczyszczeń w kąpieli jest kilkakrotnie większe niż stężenie równowagowe osiągane bez odzysku. W danych warunkach produkcyjnych zależy ono od liczby stopni płukania odzyskowego. Na przykład dla przeciętnych warunków produkcyjnych wielokrotność dla płuczki jednostopniowej wynosi 2—3, dla płuczki dwustopniowej ok. 2,3—3,5, dla płuczki trzystopniowej — ok. 2,3—3,6...

czytaj więcej >