Oznaczanie twardosci

Najczęściej twardość powłok oznacza się przez wgniatanie w badaną powierzchnię wgłębnika wykonanego z odpowiedniego materiału. Stosunek nacisku przy wgniataniu do wielkości powstałej powierzchni wgniotu jest miarą twardości badanego metalu. Najczęściej do pomiaru twardości stosowane są metody Brinnella, Rockwella, Yickersa oraz Knoopa. Metody pomiaru twardości nie nadają się do badania twardości powłok galwanicznych, gdyż powstające w wyniku badania wgnioty mogą być wielokrotnie większe niż grubość samej powłoki i sięgać aż do metalu podłoża. W ten sposób zamiast określenia twardości powłoki otrzymuje się raczej wartości odpowiadające twardości metalu podłoża. Dla uzyskania miarodajnych wyników pomiaru twardości głębokość wgniotu może wynosić tylko ułamek grubości powłoki. Dlatego też wykonuje się pomiary mikrotwardości. Wówczas przy wykonywaniu wgniotów stosuje się obciążenia nie rzędu kilograma, lecz rzędu gramów. W związku z tym wielkości wgniotów są rzędu tysięcznych milimetra, tak że pomiar wielkości wgniotu przeprowadzany jest pod mikroskopem. Wyniki pomiarów makro ł mikrotwardości są zwykle niejednakowe, gdyż pomiary makrotwardości dokonuje się na większej powierzchni, podczas gdy pomiary mikrotwardości, ze względu na stosowanie bardzo małych obciążeń, są przeprowadzane na powierzchni bardzo małej może to być nawet powierzchnia pojedynczego kryształu metalu lub granica ziarna.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>