Metoda jakosciowa

Metoda elektrograficzna oznaczania porowatości opisana przez Millera i Friedla polega na nakładaniu na badaną powierzchnię papieru fotograficznego nasyconego rozcieńczonym roztworem o składzie ściśle dobranym dla danego metalu podłoża i metalu powłoki. Papier fotograficzny po nałożeniu na próbką dociska się do badanej powierzchni pod ciśnieniem 0,3—0,8 MPa, następnie doprowadza prąd stały o napięciu 1,5—6,5 V przez 2—30 s. Prąd stały o gęstości 1-5 A/dm2 płynie przez wielowarstwowy układ składający się z części badanej, tj. anody, do odpowiedniej katody metalowej, oddzielonych od siebie papierem fotograficznym i bibułą filtracyjną nasyconą rozcieńczonym elektrolitem. W miejscach porów i spękań pod wpływem przyłożonego napięcia na papierze fotograficznym tworzą się barwne produkty korozji w postaci osadów rozpuszczonych związków kompleksowych. Zarówno parametry procesu — ciśnienie, natężenie prądu oraz czas obróbki — jak i roztwór do badań należy ściśle dobierać do badanej powłoki oraz metalu podłoża.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>