Mangan i glin

Mangan w kąpielach niklowych w obecności siarki tworzy nierozpuszczalny siarczek manganawy, który przy nie dość częstej filtracji kąpieli może powodować powstawanie powłok szorstkich. Przy stężeniu ponad 0,35 g/l mangan może powodować narosty i osadzanie powłok cynkowych szorstkich (z kąpieli kwaśnej), a przy stężeniach większych — zmniejszenie zakresu użytkowych gęstości prądu kąpieli fluoroboranowych do miedziowania. Glin w niewielkich ilościach może być obecny w wodzie przemysłowej uzdatnianej przez koagulację siarczanem glinowym. W kąpielach do niklowania wywiera szkodliwy wpływ na jakość osadzanych powłok przy stężeniu ponad 50 mg/l, zwłaszcza przy większym pH. Inne metale, jak miedź, cynk, ołów, chrom, nikiel, kadm itp., rzadko są obecne w wodzie przemysłowej. Jednak ich szkodliwy wpływ jest znaczny nawet przy bardzo małych stężeniach. W cyjankowych kąpielach do cynkowania obecność ołowiu, kadmu, miedzi, niklu oraz chromu Cr(VI) powoduje osadzanie powłok matowych i ciemnych. Dopuszczalne stężenia tych metali podawane przez różne źródła są następujące.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>